หลังจากวันนี้ไปคอสเป็นครั้งแรก สิ่งแรกที่รู้สึกเลยก็คือ ทำไมตูรั่วได้ขนาดนี้เนี่ย

 

ไม่เค้ยไม่เคยคิดว่าตัวเองจะกล้าทำอะไรอย่างงั้นครับพี่น้อง

งานนี้บอกได้แค่ว่าความเหมือนเราไม่ใช้ เราใช้แค่ความหนาของใบหน้าเท่านั้น

ขอบคุณทุกท่านที่ให้ความสนใจในเหม่งของข้าพเจ้า และเข้ามาถามไถ่กันอย่างล้นหลามตั้ง 2 คน

และยังมีผู้กรุณาถ่ายรูปเดี่ยวของเราตั้ง 2 ท่าน ขอขอบคุณจากใจ

ในที่สุดตูข้าก็ไม่ได้เป็นแค่ตัวประกอบเดินผ่านฉากแล้วครับ

 

ไปงานนี้บอกได้ว่าสนุกมาก ด้วยได้เจอเหล่ามิตรสหายหลากหลายคน

เพิ่งจะรู้ว่าการได้รั่วกันเป็นหมู่คณะหลังสอบเสร็จนี่ให้ความรู้สึกที่ดีอย่างนี้นี่เอง

แต่ไม่ว่าจะยังไง ถ้าจะคอสครั้งต่อไป จะไม่ใช้สีทาตัวอีกแล้ว (ถ้ายังสามารถหาวิธีทาให้มันไม่เลอะได้)

ขอโทษคุณป้าผู้ทำความสะอาดห้องนะด้วยคร้าบที่ทำให้เหนื่อยเพิ่มขึ้น

ว่าแต่แล้วอีตอนทา ตอนทำเลอะเนี่ยก็ช่วยกันเป็นหมู่คณะ แต่ทำไมอีตอนที่ป้าแกมา ตูถึงเจออยู่คนเดียวฟระ

เซ็งduck เลยฉาน

 

และแล้วก็ตัดฉากมาที่ร้านอาหารญี่ปุ่น รู้สึกว่าโต๊ะเราจะมีแรงดึงดูดดีจริงๆ มีของที่ไม่ได้สังส่งมาให้เยอะดีจริงๆ

เอ่อไม่ทราบว่าคุณพี่ทั้งหลายนี่ปิ๊งใครในโต๊ะผมเหรอครับ ขยันส่งเข้ามาเหลือเกินไอ้ของที่ไม่ได้สั่งน่ะ

แต่ขอโทษไอ้ที่สังไปน่ะ 3-4 รอบเลยนะครับกว่าทีคุณพี่จะเอามาให้ 

ไม่แปลกใจเลยที่พี่เป้จะบอกว่า บริการไม่ได้เรื่อง พูดแล้วก็ขอขอบคุณท่านพี่มากครับ

ที่กรุณาเลี้ยงอาหารกลางวัน+เย็นของออร์ค ทำให้ออร์คได้อิ่มอ้วนอย่างมีความสุข

โดยที่ทุนทรัพย์ในกระเป๋าไม่ลอยหายไปซะด้วย

และขอขอบคุณมอสคุง(ถ้าจำชื่อผิดก็ขออภัย) ที่ช่วยรับมุขของทุกคน ช่วยขำให้ทุกมุขเลย

ไม่ว่ามันจะแป๊กแค่ไหน ใจดีจัง ขอบใจมี๊มากเลคร๊าบที่ชวนคนใจดีอย่างมอสคุงมาช่วยรับมุขพวกโผมมม

 

 

เอิ่ม ไม่รู้จะแพล่มอะไรต่อ งั้นวันนี้ขอไปนอนก่อนดีกว่า

พบกันใหม่เมื่อ.................................................................... ไหร่ก็ไม่รู้แฮะ

เอาเป็นว่าหายขี้เกียจเมื่อไหร จะมาอัพใหม่อีกทีและกัน

 

สุดท้ายนี้ขอขอบคุณที่เสียสละเวลาอันมีค่าและน่าจะเอาไปทำอะไรที่มีประโยชน์ มากกว่านี้มาฟัง(อ่าน)ที่กระผมแพล่มออกมา

                                          ราชาเส้นทางแห่งการแผ่พุ่ง

 

 

 

 

 

 

edit @ 15 Oct 2007 04:12:13 by ได้เวลารั่วแล้วจ้า

edit @ 15 Oct 2007 09:15:18 by ได้เวลารั่วแล้วจ้า